Woordenboek - Betekenis van aanhouden

aanhouden:	` aan - hou - den (hield aan, 1-7 overgankelijk h., 8-14 onovergankelijk h. aangehouden) 1 doen stilhouden: een voorbijganger, een auto aanhouden ; 2 recht staande houden en overbrengen naar een plaats van verhoor van een persoon die verdacht wordt van een strafbaar feit; 3 blijven doorgaan met: een correspondentie, een abonnement aanhouden ; 4 de behandeling of beslissing uitstellen: de zaak wordt aangehouden ; 5 niet toewijzen; 6 in dienst houden: de butler aanhouden ; 7 in beslag nemen en opbrengen van schepen in tijd van oorlog krachtens het buit- en prijsrecht; 8 voorlopig aannemen: houd maar aan dat er zes mensen komen ; 9 volhouden: aanhouden doet verkrijgen ; 10 voortduren: het slechte weer houdt aan ; 11 aanhouden op koers zetten naar; 12 stilhouden, stoppen: aanhouden bij een wegrestaurant ; 13 aanhouden om verzoeken om: aanhouden om de hand van een meisje ; 14 Zuid-Nederlands : met iem. aanhouden ongehuwd samenwonen; verkering hebben; (in ongunstige zin ) al te vriendschappelijk met iem. omgaan
aanhouden:	bij telecommunicatie: het plaatsen van een oproep gedurende zekere tijd in een wachtrij, totdat de route en/of het ontvangstation vrij is
aanhouden:	vasthouden van een verdachte(1);uitstellen van een uitspraak(2);schip aanhouden(3);uitstellen van de zaak(4)
aanhouden:	continueren, doorgaan, doorzetten, duren, standhouden, volharden, volhouden, voortzetten, voortduren, voortgaan stilhouden, stoppen arresteren, gevangennemen, in de kraag grijpen, inrekenen, klissen opschorsen, opschorten, uitstellen, verdagen