| accordeon: | ac - cor - de` on («Frans«Duits) de -woord (mannelijk) & het -woord accordeons draagbaar toetsinstrument, waarbij het geluid wordt voortgebracht door het in- en uittrekken van een blaasbalg, trekharmonica: de accordeon is in 1829 uitgevonden door Buschmann (uit Berlijn) en Damian (uit Wenen) |
| accordeon: | Een toetseninstrument met een blaasbalg. Een andere naam is harmonica. |
| accordeon: | Een draagbaar, door balgen aangeblazen instrument. Met een toetsenbord aan beide uiteinden, die aan elkaar zijn gevoegd door een uitrekbare balg, waarmee de lucht over de rieten wordt gevoerd. De piano-accordeon heeft 1 pianotoetsenbord, waar de melodie op wordt gespeeld en 1 knoppentoetsenbord, waarmee de bassen en akkoorden worden gespeeld. De knop-accordeon heeft aan beide zijden een knoppentoetsenbord. De accordeon is een veel gebruikt instrument in de volksmuziek.
|
| accordeon: | draagbaar muziekinstrument met blaasbalg en metalen tongen |
| accordeon: | veercontact van een gedrukte schakeling |
| accordeon: | pensorgel, trekharmonica |
Woorden zoeken
- Woorden A-Z
© SWC. Woorden-Boek.nl zoekt in 104.342 woorden.