Woordenboek - Betekenis van baan

baan:	de -woord banen 1 algemeen weg, strook, pad, traject; ruim, vrij baan maken de weg vrijmaken, hindernissen wegnemen (ook figuurlijk ); van de baan niet meer aan de orde, voorgoed opgegeven; de baan op gaan een lichtzinnig leven gaan leiden; iets op de lange baan schuiven iets voor lange tijd uitstellen; iets in goede banen leiden zorgen dat iets goed verloopt; zich baan breken met kracht opkomen; vrije baan strook van de openbare weg die uitsluitend gebruikt mag worden voor het openbaar vervoer; 2 bep. traject bij snelheidssporten: de zwemster in baan zeven ; vooral een ovaal traject: wielrennen op de baan ; ook bij andere sporten: vgl : tennisbaan , kaatsbaan ; een baantje trekken (bij zwemmen en schaatsen) een kort traject afleggen; 3 natuurkunde kromme die een bewegend voorwerp onder invloed van een kracht of krachten aflegt: de baan van een elektron om een atoomkern ; een satelliet in een baan om de aarde brengen ; 4 werkkring, betrekking: een leuke baan bij een uitgeverij ; 5 strook stof of behang: een baan in een rok ; de Belgische zowel als de Nederlandse vlag bestaat uit drie banen ; 6 Zuid-Nederlands al dan niet verharde strook grond, bestemd voor het verkeer; aangelegde weg: we hotsten over de baan ; grote baan autoweg, hoofdweg, weg voor doorgaand verkeer
baan:	1 Werk, benaming voor een afspraak waarbij een persoon werkt voor een andere persoon of bedrijf, voor een financiële vergoeding. 2 Route. 3 Aangelegde route waarvan het begin en het einde met elkaar zijn verbonden voor snelheids sporten. 4 Strook stof.
baan:	eindlange vezelmat papier of karton tijdens fabricage of verwerking
baan:	plaats als werknemer, plaats in het arbeidsproces
baan:	ruimtekromme die een bewegend voorwerp onder invloed van een kracht of van krachten aflegt (kogel, kunstmaan, hemellichaam, geladen deeltjes)
baan:	Weg die een materiaaldeeltje gedurende het omvormen aflegt
baan:	betrekking, job, stiel, werk, werkkring route, traject, pad, parcours, weg strook