Woordenboek - Betekenis van duivel

duivel:

` dui - vel
de -woord (mannelijk)
duivels, duivelen
boze hellegeest, gevallen engel, satan;
des duivels prentenboek
het kaartspel;
als men over de duivel spreekt, trapt men hem op zijn staart
gezegd als een persoon over wie gesproken wordt, juist binnenkomt;
de duivel in hebben
uit z`n humeur zijn;
des duivels zijn
erg boos zijn;
de duivel aan iets gezien hebben
er een hekel aan hebben;
bij de duivel te biecht gaan
hulp inroepen van iem. van wie men niets goeds kan verwachten;
Zuid-Nederlands :
iem. de duivel aandoen
iem. erg plagen, pesten, sarren, treiteren;
Zuid-Nederlands :
spartelen als een duivel in een wijwatervat
tekeergaan als een bezetene, vooral van iem. die zichzelf in moeilijkheden heeft gebracht;
Zuid-Nederlands :
den duivel te plat zijn
zo glad zijn als een aal, een geslepen vos zijn; zie ook
duvel en 4 moer

duivel:

droes, drommel, duvel, Satan, demon, moer