Woordenboek - Betekenis van hard

hard:	bijvoeglijk naamwoord en bijwoord 1 moeilijk buigbaar, breekbaar of anderszins uit vorm te krijgen: zo hard als staal ; een harde borstel ; harde schijf computerterm opslagmedium voor gegevens, bestaande uit een schijf van hard materiaal (bijv. aluminium of keramiek) waarop een magneetfilm is aangebracht, harddisk; 2 figuurlijk (van mensen) streng, onbuigzaam: een harde leermeester ; 3 luid: harde muziek ; 4 krachtig, fel: harde actie voeren ; harde strijd leveren ; hard tegen hard fel tegenover elkaar; 5 snel: hard naar huis rennen ; een hard schot op het doel ; 6 smartelijk: een hard lot ; 7 onomstotelijk, vaststaand: de harde waarheid ; harde afspraken maken ; 8 hevig: een harde storm, harde regen ; 9 in hoge mate: iets hard nodig hebben ; zie ook bij dobber , 2 gelag , hoofd , valuta en water 2 hard [hà(r)d] (Engels) bijvoeglijk naamwoord heftig, krachtig; zie bij hardcore , harddrug , hardporno en hardrock
hard:	met een groot doordringingsvermogen
hard:	ijzersterk, onzacht, onbuigzaam, rigide, scherp, sterk, stevig, stokkerig, vast bar, flink, hevig, krachtig, zeer luid, schel hardvochtig, onbewogen, ongevoelig, onverbiddelijk, ruw, smartelijk, Spartaans, streng, wreed snel, vlug