Woordenboek - Betekenis van recht

Recht:	deel van de Belgische gemeente en stad Sankt Vith, prov. Luik
recht:	I bijvoeglijk naamwoord en bijwoord 1 gestrekt, niet krom: een rechte lijn ; Zuid-Nederlands : hij wil recht a) hij wil opstaan; b) hij wil rechtop zitten; 2 juist, goed; de rechte man op de rechte plaats iemand die zeer geschikt is voor het werk dat hij doet; te rechter tijd op het juiste ogenblik; zie ook bij eind ; 3 recht en slecht eerlijk en eenvoudig; recht op en neer klare jenever; Zuid-Nederlands : recht voor de vuist zijn oprecht, recht door zee; 4 verouderd echt: een rechte sukkel ; 5 precies, goed: iets niet recht meer weten ; 6 meetkunde van 90°: een rechte hoek ; II het -woord rechten 1 wettelijke voorschriften; 2 toepassing van de wettelijke voorschriften: iem. in rechte(n) vervolgen ; 3 kennis van de wettelijke voorschriften: rechten studeren ; 4 rechtvaardigheid, hetgeen als rechtvaardig en billijk wordt beschouwd: iem. recht laten wedervaren ; het recht moet zijn loop hebben wat rechtvaardig is moet gebeuren; tot zijn recht komen naar verdienste uitkomen; 5 bevoegdheid, aanspraak op: recht hebben op ; op zijn recht staan vasthouden aan zijn aanspraken op iets; het recht in eigen hand nemen eigenmachtig straffen gaan uitdelen of beslissingen nemen die aan gerechtelijke instanties voorbehouden zijn; 6 met recht op goede gronden, terecht; 7 vooral mv belasting, heffing: beschermende rechten ; inkomende rechten
recht:	gestrekt direct, rechtstreeks juist, billijk, echt, goed, rechtmatig precies jus gerechtigheid, rechtvaardigheid aanspraak op, bevoegdheid belasting, heffing, leges, taks