Woordenboek - Betekenis van wet

wet:	West-Europese tijd wet de -woord wetten 1 iedere naar buiten werkende algemene regeling van het daartoe bevoegde gezag; zie staatswet ; een wet afkondigen ; in naam der wet ; de joodse wet de godsdienstvoorschriften van het Oude Testament; de oude wet het Oude Testament; de nieuwe wet het Nieuwe Testament; de heren der wet de overheid; de mannen der wet rechtsgeleerden; kracht van wet krijgen als wet gaan gelden; korte wetten maken strenge en snel werkende maatregelen nemen (vgl : metten ); (onder en) boven de wet staan niet gebonden zijn aan de wetsvoorschriften; iem. de wet stellen iemand bevelen wat hij doen moet; iemand buiten de wet stellen hem vogelvrij verklaren; de wet verzetten eertijds de overheid van een stad veranderen; zie ook bij nood , ongeschreven , voorschrijven ; 2 vaste regel volgens welke een bepaald gebeuren verloopt: de wetten der mechanica, der natuurkunde enz.
wet:	set (verplichte) regels
wet:	recht wetmatigheid lex